همانطور که ملاحظه می شود رشته علوم انسانی با ۶۱٫۳ درصد بیشترین فراوانی را به خود اختصاص داده است، همچنین رشته علوم تجربی با درصد فراوانی ۱۶٫۹ در جایگاه دوم قرار دارد.
۴-۲-۵ رتبه شغلی
پس از جمع آوری پرسشنامه رتبه شغلی پاسخگویان مورد بررسی قرار گرفته و نتایج حاصله در جدول (۴-۵) گزارش گردید.
جدول (۴-۵) رتبه شغلی پاسخگویان در نمونه مورد مطالعه

بر این اساس بیشترین میزان فراوانی مربوط به پرسنل آموزشی با تعداد ۱۶۳ نفر می باشد بر این اساس ۷۲% پاسخگویان در این گروه قرار دارند. همچنین در اولویت دوم مدیران میانی با تعداد ۶۲ نفر قرار دارند که ۲۸% حجم نمونه را به خود اختصاص داده اند.
۴-۳ تحلیل عاملی اکتشافی داده ها
تحلیلی اساساً برای کاهش داده ها یا شناسایی ساختار به کار می رود هدف از کاهش داده ها حذف متغیرهای اضافی از فایل داده ها می باشد و هدف از شناسایی ساختار بررسی روابط پنهان بین متغیرها می باشد. تحلیل عاملی نامی است عمومی برای برخی از روش های چند متغیره که هدف اصلی آن خلاصه کردن داده ها است. این روش به بررسی همبستگی درونی تعداد زیادی از متغیرها می پردازد و در نهایت آنها را در قالب عاملهای محدودی دسته بندی کرده تبیین می کند. همانطور که در اکثر کتب آماری قابل مشاهده است،تحلیل عاملی به دو صورت تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عامل تأییدی قابل اجراء است. در این تحقیق، به منظور شناسایی متغیرهای مکنون و اطمینان از صحت مدل های اندازه گیری از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی استفاده شده است. در تحلیل عاملی اکتشافی محقق در صدد کشف ساختار زیر بنایی مجموعه نسبتاً بزرگی از متغیرها می باشد و پیش فرض اولیه تحقیق آن است که هر متغیری ممکن است با هر عاملی ارتباط داشته باشد. در این تحقیق از تحلیل عاملی اکتشافی در جهت سنجش روایی از نوع واگرا استفاده نمودیم. به عبارتی تحلیل عاملی می تواند ساختار ساز و مدل ساز باشد. همچنین جهت آزمودن مدل های اندازه گیری و اطمینان از صحت آن از تحلیل عاملی تأییدی(روایی همگرا) استفاده شده است. در تحلیل عاملی تأییدی پژوهشگر به دنبال تهیه مدلی است که فرض می شود داده های تجربی را بر پایه پارامتر بسیار اندک،توصیف،تبیین یا توجیح می کند.

تحلیل عاملی از طریق دو نرم افزار spss ،Lisrel قابل محاسبه است که کمی با یکدیگر تفاوت دارند. لازم به ذکر است که به منظور کاهش متغیرها و در نظر گرفتن آنها به عنوان یک متغیرمکنون، بار عاملی به دست آمده باید بیشتر از ۰٫۳ باشد(مومنی و فعال قیوم،۱۳۸۹)که در این تحقیق بارهای عاملی بالاتر از ۰٫۵ شناسایی و مد نظر قرار داده شده اند.
۴-۳-۱تحلیل عاملی اکتشافی متغیر منابع قدرت مدیران
خروجی اول به ترتیب شامل شاخص KMO، مقدار آماره آزمون بارتلت، درجه آزادی و sig آزمون می باشد. بر این اساس با توجه به نتایج مشاهده شده مقدار شاخص KMO برابر ۰٫۷۵۷ می باشد.نتیجتاً تعداد نمونه مناسب مورد استفاده کافی می باشد. همچنین مقدار sig آزمون بارتلت۰٫۰۰۰، کوچکتر از ۵ % است که نشان می دهد نتایج تحلیل عاملی مورد پذیرش می باشد و فرض شناخته شده بودن ماتریس همبستگی رد می شود.

بدین وسیله گواهی می شود که برای کشتی فوق یک بیمه نامه یا ضمانت مالی دیگر وجود دارد که شرایط ماده (۷) کنوانسیون بین المللی مسئولیت مدنی ناشی از خسارت آلودگی نفتی ۱۹۹۲ را تأمین می نماید.

نوع ضمانت: …………………………………………………………….
مدت اعتبار: ………………………………………………………………..
نام و نشانی بیمه گر(ها) و / یا ضامن (ها)
نام: …………………………………………………………………………………
نشانی: …………………………………………………………………………….
این گواهی تا تاریخ ……………………………………………….. دارای اعتبار است.
صادر شده یا تصدیق شده توسط دولت
…………………………………………………………………………………………..
(عنوان کامل دولت)
در ………………………………….. به تاریخ …………………………………….
(مکان)
امضاء و عنوان مقام صادر کننده یا تصدیق کننده ………………………………………………………
نکات توضیحی:

• در صورت تمایل، عنوان دولت می تواند شامل اشاره به مقام دولتی ذی صلاح کشور محل صدور گواهینامه نیز باشد.

• در صورتی که کل مبلغ ضمانت از چند منبع تأمین شده باشد، میزان هر یک از این منابع باید مشخص شود.

• اگر ضمانت به چند صورت ارائه شده باشد، این موارد باید ذکر گردند.

• در قسمت ذیل عنوان «مدت اعتبار ضمانت» باید تاریخی که این ضمانت از آن تاریخ مؤثر است قید گردد.

بخش دوم- کنوانسیون بین المللی مسئولیت مدنی ناشی از خسارت آلودگی نفتی حاصل از سوخت کشتی، ۲۰۰۱
ماده ۱
تعاریف
از نظر این کنوانسیون:

• «کشتی» به معنای هر کشتی اقیانوس پیما و هر گونه شناور دریاپیمایی می باشد.

• «شخص» به معنای هر فرد یا شرکت یا هر نهاد خصوصی یا عمومی است اعم از این که دارای شخصیت حقوقی باشد یا نباشد، از جمله یک کشور یا هر یک از بخش های تشکیل دهنده آن.

• «مالک کشتی» به معنای شخص یا اشخاصی است که کشتی را در تملک دارد از جمله مالک ثبت شده، اجاره کننده دربست، مدیر و کارگزار کشتی.

• «مالک ثبت شده» به معنای شخص یا اشخاصی است که نامشان به عنوان مالک کشتی ثبت شده باشد، و در صورت عدم ثبت، به معنای شخص یا اشخاصی است که کشتی را در تملک خود دارد. با این حال، در مورد کشتی ای که تحت مالکیت یک دولت قرار دارد و توسط شرکتی به کار گرفته شده است که در آن کشور به عنوان کارگزار به ثبت رسیده است، منظور از «مالک ثبت شده» این شرکت خواهد بود.

• «نفت مخزن» به معنای نفت معدنی هیدروکربن می باشد که روغن روان کننده ای را که برای به راه انداختن یا حرکت کشتی استفاده می شود و یا هر نوع پسماند های آن را در بر می گیرد.

• «کنوانسیون مسئولیت مدنی» به معنای کنوانسیون بین المللی مسئولیت مدنی ناشی از خسارت آلودگی نفتی ۱۹۹۲ است.

• «اقدامات پیش گیرانه» به معنای هر گونه اقدامات معقولی است که هر شخصی پس از بروز حادثه برای جلوگیری و یا به حداقل رساندن خسارت آلودگی به عمل می آورد.

• «سانحه» به معنای هر واقعه یا مجموعه ای از وقایع ناشی از منشأ واحد می باشد که باعث خسارت آلودگی شود یا تهدید و قریب الوقوع بروز چنین خساراتی را موجب شود.

• «خسارت آلودگی» عبارت است از:

الف- تلف یا زیان به بار آمده در خارج از کشتی در اثر آلودگی ناشی از خروج یا تخلیه نفت از مخزن سوخت کشتی، قطع نظر از محل وقوع این خروج یا تخلیه، مشروط بر آنکه پرداخت غرامت در ازای آسیب وارده به محیط زیست به استثنای عدم النفع حاصل از آسیب مزبور، محدود به اقدامات معقولی شود که عملاً برای اصلاح وضعیت انجام پذیرفته است یا باید انجام بپذیرد.
ب- هزینه های اقدامات پیش گیرانه و تلف و زیان ناشی از این اقدامات پیش گیرانه.
۱۰-«کشور ثبت کشتی» در ارتباط با کشتی های ثبت شده عبارت است از کشور ثبت کننده کشتی و در ارتباط با کشتی های ثبت نشده عبارت است از کشوری که کشتی پرچم آن را برافراشته است.
۱۱-«توناژ ناخالص» به معنای توناژ ناخالصی است که مطابق با مقررات محاسبه توناژ کشتی مقرر در ضمیمه شماره یک کنوانسیون بین المللی محاسبه توناژ کشتی (۱۹۶۹)، محاسبه می گردد.
۱۲-منظور از «سازمان»، سازمان دریایی بین المللی است.
۱۳-منظور از «دبیرکل»، دبیرکل سازمان است.
ماده ۲
شمول اعمال کنوانسیون
این کنوانسیون منحصراً شامل موارد ذیل خواهد بود:
الف- خسارت آلودگی ایجاد شده:
در سرزمین، و همچنین دریای سرزمینی یک دولت متعاهد، و
در منطقه انحصاری اقتصادی یک دولت متعاهد که بر اساس حقوق بین الملل تعیین شده است، یا اگر یک دولت متعاهد چنین منطقه ای را تعیین ننموده است، در منطقه ای فراتر و مجاور با دریای سرزمینی آن دولت که بر اساس حقوق بین الملل تعیین شده است که این منطقه نباید بیش از ۲۰۰ مایل دریایی از خط مبدأیی که عرض دریای سرزمینی از آن اندازه گیری می شود امتداد یابد.
ب- اقدامات پیش گیرانه جهت پیشگیری یا به حداقل رساندن خسارت مزبور، در هر محلی که انجام شوند.
ماده ۳
مسئولیت مالک کشتی

• به استثناء موارد پیش بینی شده در بندهای (۳) و (۴) این ماده، مالک کشتی در زمان سانحه، مسئول هر گونه خسارت آلودگی خواهد بود که توسط نفت سوخت مخزن حاضر در کشتی و یا از نفت سوخت خودِ کشتی حاصل شده است، با این شر که، درجایی که سانحه متشکل از مجموعه ای از وقایع با یک منشأ واحد می باشد، مسئولیت مدنی متوجه مالک کشتی در زمان اولین سانحه خواهد بود.

• در جایی که مطابق با بند (۱)، بیش از یک فرد مسئول باشد، مسئولیت آن ها مشترک و متفاوت خواهد بود.

• در صورت اثبات موارد ذیل از سوی مالک هیچ گونه مسئولیت خسارت آلودگی متوجه وی نخواهد شد:

شکل ۴-۴ پروفایل تغییرات سطح موهو در محاسبه میزان ضخامت الاستیک موثر در زاگرس (Synder and Barzangani, 1986)
با توجه به مقادیر بدست آمده در این مطالعه و محل پروفایل تهیه شده توسط Synder and Barzangani, 1986 . مقدار بدست آمده برای ضخامت الاستیک موثر در این مطالعه بر اساس admmitanc برای این پروفایل ۲۷±۲ کیلومتر است و بر اساس همدوسی برابر با ۳۰±۲ است که با مطالعه ذکر شده تقریبا مطابقت دارد. لازم به ذکر است که در مدل استفاده شده در Synder and Barzangani, 1986 حالت ایده ال در نظر گرفته شده است.

Abbaszadeh et al., 2013 با بهره گرفتن از اطلاعات حاصل از پیمایش های زمینی و ماهواره ای میزان ضخامت الاستیک موثر را بر پایه تبدیل فوریه و به صورت تک بعدی برای هر قسمت از ایران با در نظر گرفتن محدوده های مختلف محاسبه نموده اند. لازم به ذکر است که با بهره گرفتن از این روش با بهره گرفتن از اطلاعات هوای آزاد ممکن است که میزان ضخامت الاستیک موثر به صورت کمینه محاسبه شود.
در مطالعه ذکر شده Abbaszadeh et al., 2013 در ۱۰ قسمت شمال شرق ایران (چهار گوش A در شکل ۴-۵) ، کپه داغ (چهار گوش B در شکل ۴-۵) ، البرز (چهار گوش C در شکل ۴-۵) ، کویر بزرگ (چهار گوش D در شکل ۴-۵) ، قسمت مرکزی کمربند دگرگونی سسنندج سیرجان (چهار گوش E در شکل ۴-۵) ، کمربند زاگرس مرتفع (چهار گوش F در شکل ۴-۵) ، کمربند چین خورده زاگرس (چهار گوش G در شکل ۴-۵) ، حاشیه جنوب غربی ایران مرکزی (چهار گوش H در شکل ۴-۵) ، حاشیه شرقی ایران مرکزی و سلسله کوههای شرق ایران (چهار گوش I در شکل ۴-۵) ، منطقه فرورانش مکران(چهار گوش J در شکل ۴-۵) ، محاسبه نموده اند. لازم به ذکر است که اندازه این چهار گوش ها بر میزان ضخامت الاستیک موثر بدست آمده بر آنها موثر است.
شکل ۴-۵ محل محاسبه هر کدام از نواحی ضخامت الاستیک موثر در Abbaszadeh et al., 2013 به صورت چهار گوش ارائه شده است. خط چین ها محل پروفایل های Motavalli-Anbaran et al., 2011 را نشان می دهد.
بر این اساس مقادیر ۱۰ کیلومتر برای ضخامت الاستیک موثر در زون A، ۳۷ کیلومتر برای البرز، ۱۶ کیلومتر برای زون C، ، ۱۷ کیلومتر برای کویر بزرگ ، ۱۷ کیلومتر برای زون E، ۴۵ کیلومتر برای کمربند زاگرس مرتفع ، ۸ کیلومتر برای زون G، ، ۱۲ کیلومتر برای حاشیه جنوب غربی ایران مرکزی ، ۹ کیلومتر برای زون I، ۹ کیلومتر برای فرورانش مکران بدست آمده است(شکل ۴-۵).
شکل ۴-۶ نمودار بیشینه و کمینه مقدار ضخامت الاستیک موثر را برای نواحی مشخص شده در نقشه ارائه شده برای در شکل ۴-۵ نشان می دهد. مقادیر بر اساس نتایج حاصل از این رساله تهیه شده است. همانطور که در شکل مشاهده می شود در همه موارد بجز در محدوده کمربند زاگرس مرتفع و البرز میزان مقادیر بدست آمده برای ضخامت الاستیک موثر سنگ کره Abbaszadeh et al., 2013 پایین تر از حد میانگین این محدوده ها بوده . در البرز مقدار محاسبه شده کمی کمتر از میزان بیشینه بدست آمده در این رساله را بیان می کند. در محدوده F موضوع کاملا متفاوت می شود T_e بدست آمده از روش فوریه بسیار بیش تر از بیشینه مقدار بدست آمده است. میزان بدست آمده برابر با ۴۵ کیلومتر برای ضخامت الاستیک موثر در زاگرس مرتفع است که این مقدار هماهنگی بالایی با مدل خمش و هندسه موهو در این قسمت ندارد (Barzangani and Synder, 1986).
شکل ۴-۶ مقایسه ضخامت الاستیک موثر بدست آمده از روش پریودوگرام (ADF) و موجک (ADW)
Motavalli-Anbaran et al., 2011 بر مبنای مدل های ژئوفیزیکی و با بهره گرفتن از اطلاعات گرانشی، جریان حرارتی، ژئوید و توپوپرافی در امتداد پروفایل هایی ( نگاه شود به شکل ۲۰ برای محل پروفایل های ژئوفیزیکی ) ساختار حرارتی و ضخامت سنگ کره را محاسبه کرده اند. بر پایه توضیع دما و فشار بدست آمده از این مدل ها، توضیع استحکام شکنا و شکل پذیر نیز حساب شده. در آن مطالعه میزان استحکام بر اساس میزان تفاوت استرسی Δσ برای تغییر شکل سنگ استفاده شده است. با بهره گرفتن از تئوری گسلش اندرسون ، استحکام شکنا به صورت خطی با افزایش فشار افزایش می یابد.
قسمت بالای علامت مثبت و منفی برای حالت رژیم فشارشی و علامت پایینی برای رژیم کششی است. F ضریب اصطکاک که ۰.۷ فرض شده و P_eff که فشار موثر است از رابطه زیر محاسبه می شود:
g شتاب گرانش P_w فشار آب که بعنوان هیدرواستاتیک در نظر گرفته می شود در پوسته بالایی و مقدار آن در گوشته بالایی و پوسته پایینی صفر است.

شکل ۴-۷ نتایج استحکام تجمعی سنگ کره در دو پروفیال در ایران Motavalli-Anbaran et al., 2011
بر این اساس برای پروفایل های ۱ و ۲ میزان استحکام تجمعی حساب شده است (شکل ۶-۵) . همانطور که شکل ۴-۷ نشان می دهد از ورقه عربی به سمت زاگرس میزان استحکام ورقه به سمت زاگرس کاهش می یابد و از حدود کمی کمتر از ۶۰ مگا پاسکال به کمتر از ۱۰ مگا پاسکال می رسد و این روند تا حاشیه جنوبی البرز ادامه پیدا کرده و با رسیدن به حاشیه حوضه خزر جنوبی این مقدار افزایش یافته و در ورقه توران به بیشینه مقدار خود می رسد که این روند و الگو با وضعیت ضخامت الاستیک موثر محاسبه شده در این رساله همخوانی دارد و علاوه بر این با توجه به جایگاه تکتونیکی انتطار می رود که ورقه عربستان و توران را بعنوان سپر های قاره ای با ضخامت بالا توصیف می کند نیز همخوانی دارد میزان الاستیک موثر نیز از همین الگو تبعیت می کند.
۳.۴ محاسبه ناهمسانگردی مکانیکی در سنگ کره ایران.
در آنالیز همدوسی موجک، ناهمسانگردی در طول موج های مختلف دیده می شود، در نتیجه عدم قطعیت مشاهده شده متناسب با عدد موج در نطر گرفته می شود. برای کاهش قطعیت اطلاعات همدوسی بدست آمده توسط ۱/wavenumber وزن داده می شود (Audet and Mareschel, 2007; Kirby and Swain, 2006) در طول موج های بالا، ناهمسانگردی از ساختارهای عمیق سنگ کره حاصل می شود. در طول موج های کوتاه این ناهمسانگردی بر اثر حرکات گسلی شکل می گیرد و ساختارهای کم عمق سنگ کره را آشکار می کند. در مورد بارهای سطحی و زیر سطحی با طول موج کوتاه میزان همدوسی صفر است و سنگ کره به حد کافی استحکام دراد که این بار ها را نگاه دارد. اما با افزایش طول موج باها این موضوع تغییر می کند و در نهایت در طول موج های بسیار بالا سنگ کره دچار خمش می شود و میزان همدوسی برابر با ۱ می شود.
در این مطالعه ناهمسانگردی مکانیکی بدست آمده در رابطه با طول موج های بلند است و در نتیجه ساختارهای عمیق سنگ کره ای در ایران را آشکار می سازد.
شکل ۴-۸ محورهای ضعیف ناهمسانگردی مکانیکی در سنگ کره را نشان می دهد. جهت این خطوط جهت ضعیف سنگ کره و طول این خطوط متناسب است با ضخامت الاستیک بیشینه منهای ضخامت الاستیک کمینه تقسیم بر ضخامت الاستیک بیشینه
((T _max – T _min)/ T _max) که نشان دهنده بزرگای ناهمسانگردی است.

چینه شناسی خلیج فارس
مقدمه^[۲]
در این فصل به جزئیاتی پیرامون ستون چینه شناسی خلیج فارس با تمرکز بر سازندهای مورد ارزیابی قرارگرفته در تحلیل سرعت برای ارائه مدل سرعت مناسب از افق مخزنی پرداخته می شود.

سازند کژدمی
دوره ی آلبین یکی از مهمترین دوره ها در چینه شناسی خلیج فارس با تغییرات تکتونیکی فراوانی است. افت شدید سطح آب دریا در پایان آلبین باعث رسوب گذاری کژدمی و بورگان برروی کربنات داریان و شعیبا شده است. در بخش عمیق تر حوزه ی رسوبی جایی که توقف رسوب گذاری بین نهشتگی کربنات داریان و کژدمی ثبت شده است، رسوب گذاری ممکن است در ابتدای آبتین انجام شده باشد.سپر عربی، منبع رسوبات آواری در شمالی ترین بخش خلیج فارس شامل صفحه ساحلی عربی، جنوب غرب عراق، کویت و جهت شمال غربی به سمت بخش میانی خلیج فارس کنونی می باشد. از سپرعربی به سمت ساحل ایران، این رگه های آواری تبدیل به مارن و شیل سازند کژدمی می شوند. این سازند در فلات قاره ی ایران در میدانهایی مانند میدان درود شامل شیل/مارن می شود و آهک به مرور در محیط دریایی تشکیل می گردد و حتی صفحات نازک ماسه سنگ نیز ممکن است وجود داشته باشد.در میدان نفتی سروش، درصد ماسه سنگ افزایش می یابد و این تا جایی ادامه دارد که رخساره ی ماسه سنگی بین پایین ترین و بالاترین واحدشیل- آهک، به ۴۰ متر می رسد.سازند کژدمی از آهک بیتومنی تیره رنگ و شیل کربناتیدرون لایه ای تیره تشکیل شده که در حال تبدیل شدن به سازند داریان می باشد. این سازند در اغلب میادین،در نقش پوش سنگ برای مخزن کربناتی داریان است. همچنین یک سنگ مادر شاخص برای هیدروکربن ها و مواد اولیه تشکیل دهنده ی نفت موجود در شیل و ماسه سنگ دلتایی به شمار می رود. مرز پایانی کژدمی سازند داریان و مرز بالایی آن سازند سروک می باشد.
ستون چینه شناسی خلیج فارس Petroluem Geology Of Iran
سازند کژدمی در خلیج فارس یک لایه ی تقریباً ضخیم شیلی و آهکی با منشاء دریایی می باشد. ضخامت این سازند به سمت شمال غرب خلیج فارس در حال افزایشمیباشد. ضخامت کژدمی در چاه های واقع در تنگه ی هرمز به ترتیب ۱۴۲، ۱۱۰ و ۱۳۴ متر است و به سمت غرب و میدان پارس با چنین روندی از ۷۸ متر در سیری تا ۴۵ متردر چاه BIS_4کاهش می یابد.ضخامت کلی سازند در میدان رسالت تقریباً ۶۰ متر است و در بخش ایرانی خلیج فارس در ساختار رشادت به ۶۵ متر می رسد. ضخامت سازند به سمت شمال و شمال شرق افزایش می یابد. شبیه چنین روند تغییرات ضخامت در سازند کژدمی، در منطقه فارس نیز گزارش شده است، با این تفاوت که در آنجا ضخامت حداکثر از ۱۰۰ متر تجاوز نمی کند. این حوزه ی رسوبی در نواحی جنوبی خلیج فارس به سمت حوزه ی الخلیج که یک حوزه ی رسوبی دریای باز با سواحل طبیعی بسته است، کشیده شده است. از لحاظ چینه شناسی، سازند کژدمی در جنوب و جنوب غرب خلیج فارس، معادل بورگان و ماسه سنگ آزادگان (ماسه سنگ نهر عمر) می باشد.
سازند پابده
در ادامه ی فعالیت های تکتونیکی ابتدای کرتاسه، پیشروی رسوبات دریایی پالئوسن-ائوسن منجر به نهشتگی آهک و مارن سازند پابده و دمام شده است. بنابراین در جبهه ی کربناتی سازند دمام در آبهای کم عمق، پابده درگستره شیب حوزه نهشته می شود. پابده در مرز پایینی خود با کرتاسه ی بالایی، در حال تبدیل به گورپی است. با وجود این در شمال خلیج فارس و ناحیه ی فارس، یک ناپیوستگی بین لایه ای از آهک چرتی و کنگلومرای پابده با الگوی دندان کوسه ای مشاهده می شود. مرز بالایی آن با سازند آسماری است که در دره ی زاگرس به آهک تمیز دمام تبدیل می شود. شیل های پابده در جنوب غربی ایران به کربنات های ام ردهوما تغییر رخساره می دهد. در ناحیه فارس، رسوبات عمیق تر به ترکیبی از شیل پابده و آهک جهرم تغییر رخساره می دهد. سازند جهرم بطور کاملا مستقیم با سازند ام ردهوما معادل است.
رسوب گذاری سازند پابده به طور محلی در بخش های شمال غرب و شرقی ترین بخش های خلیج فارس صورت گرفته است. در دوره ی ترشیاری پایینی در شمال امارات متحده نیز با شیل های حوزه ی پابده نهشته شده اند. این سازند در ناحیه مرکزی خلیج فارس رسوبگذاری ندارد. توزیع جغرافیایی سازند پابده در خلیج فارس شامل مساحتی از جزیره ی سیری تا تنگه ی هرمز می شود. به علاوه، ضخامت این سازند به طورمنظم از جزیره سیری تا تنگه ی هرمز افزایش پیدا می کند تا جایی که به ۲۰۰۰ متر می رسد. سازند پابده رخساره ای شیلی- مارنی از رسوبات زمان های پالئسون، ائوسن و الیگوسن می باشد. در شرقی ترین بخش خلیج فارس رخساره های شیلی به خوبی بین جزایر سیری و قشم گسترده شده اند. به سمت غرب جزیره سیری، شیل های پابده تبدیل به رسوبات کربناتی پسرونده ی جهرم- دمام می شود. در این منطقه، قسمت بالایی سازند پابده متعلق به دوره ی الیگوسن است و با یکسری رسوبات تبخیری و سازند آسماری بریده می شود. در شرقی ترین بخش خلیج فارس در میدان سیری، ضخامت پابده به ۴۵۷ متر می رسد در حالیکه در غرب آن یعنی جزیره فارور، ضخامت ۳۲۷ متر است.
سازند پابده در شمالی ترین نقطه ی خلیج فارس یعنی جنوب غربی ایران، به طور عمده شامل شیل های دریایی عمیق، مارن ها و آهک هایی است که در دره های جنوبی خلیج فارس و زاگرس نهشته شده اند. این رسوبات، در بخش فرونشست حوزه ی کرتاسه ی بالایی نهشته شده اند که از غرب کوه های عمان، هم بصورت فلات قاره و هم بصورت خشکی به جنوب خلیج فارس و ایران گسترش یافته اند.
سازند ایلام
سازند ایلام در کرتاسه بالایی (سانتونین تا کامپانین) به صورتیک بازه ی نازک (۱۵۰ تا ۲۰۰ متر ضخامت) پیش رونده است و آهک آن مربوط به دریای کم عمق با تناوبهایی از شیل درلابه لای خود می شود. در محدوده ی خلیج فارس و همچنین در قسمت عمده ی ایران، سازند ایلام و معادل آن یعنی سازند گودیر، ترکیبی از رسوبات کم عمق دریایی و آهک ریفی است. در اغلب چاه های حفر شده در خلیج فارس، رخساره های سازند ایلام مربوط به نواحی دریایی کم عمق با کمترین ضخامت در حوالی تنگه هرمز است. در میدان هندیجان، ضخامت سازند ایلام ۱۱ متر است در حالی که در میدان هنگام این میزان به ترتیب به۱۹و ۲۷ متر می رسد. در میدان نفتی سیری، ضخامت سازند ۸۵ متر بوده و به سمت قسمت غربی خلیج فارس ضخامت ایلام از ۵۵ متر به حدود ۱۰۰ متر می رسد.
به نظر می رسد که به جز در هلال قطر- گاوبندی و پالی نوروز، در بقیه نقاط خلیج فارس نیز سازند ایلام وجوددارد. سازند ایلام بر روی شیلهای لافان قرار دارد. همچنین در بالای سازند ایلام، سازند گورپی به طور کاملا پیوسته و بدون قطع رسوبگذاری، قرار گرفته است و مانند اغلب نقاط شمال خلیج فارس، سطح بالایی آن فرسایش پیدا کرده است.
سازند ایلام شامل دو رخساره است: رسوبات آهک فلات قاره ای و رسوبات مارنی مربوط به قسمت پر شیب حوزه رسوبی. بخش آهکیبه طور عمده وکستون و پکستون بودهو با فسیل فرامینوفرا مشخص می شود. تجزیه و تحلیل رخساره ای، حاکی از آن است که کربناتهای ایلام نیز در محیط جزر و مدی، نگارون و محیطهای ساحلی تشکیل شده اند.
سازند گورپی
سازند گورپی در تمامی جنوب غرب ایران گسترش دارد، گرچه بازه ی سنی این سازند متغیر است و از سانتانین تا ماستریختین در ناحیه فارس و بخش هایی از فرو افتادگی دزفول و از کامپانین تا پالئوسن در لرستان تغییر می کند.
در کرتاسه پایینی، رسوبات شبه پلاژیکی سازند گورپی با رسوبات عمیق آمیخته شده است. در حالیکه کربنات های آبهای کم عمق از سازند ایلام در پیشانی حوضه انباشته شده اند و رسوبات رسی سرگلو یا لافان در پشت حوضهنهشته شده است. سازند گورپی شامل یک لایه ی نازک آهک مارنی و مربوط به محیط دریایی عمیق است که نتیجه ی پیشروی جریان آب به سمت جنوب غرب می باشد. ضخامت گورپی در شمال مسجد سلیمان که نام آن از این منطقه گرفته شده است، حدود ۳۲۰ متر است.
در بخش بیرونی کمربند چین خوردگی زاگرس، سازند گورپی با آهک کم عمق سازند ایلام آمیخته می شود که شامل چندین لایه رس نیز می شود. این سازند در شرق خلیج فارس به طور کامل گسترش دارد و در این ناحیه نیز با آهک ایلام آمیخته شده است. رخساره ی جانبی آن نیز تا شمال خلیج فارس و ناحیه ی فارس به رخساره ی مربوط به آبهای کم عمق تغییر حالت می دهد.
بنابر اطلاعات چاه های حفاری شده در خلیج فارس، به جز منطقه ی پیرامون هلال قطر- گاوبندی در مرکز خلیج فارس، در بقیه نقاط، سازند گورپی نهشته شده است. ضخامت سازند گورپی درتنگه ی هرمز با حرکت به سمت شرق تا حدود ۵۰۰ متر افزایش می یابد. در دو مورد از چاه های حفر شده در خلیج فارس، سازند گورپی و تاربور رخساره های مشترک دارند. در میدان هندیجان در شمال جزیره ی لارک این رخساره ۱۱۹۲ متر ضخامت داردو در جنوب جزیره قشم این ضخامت به ۳۴۰ متر می رسد درحالیکه در جنوب جزیره ی هنگام، ضخامت ۶۳۵ متر مربوط به رخساره ی آب های عمیق است و هیچ اثری از آهک تاربور وجود ندارد. فقط در جزیره ی قشم افق هایی از آهک تاربور با میکروفسیل های بنتیک گزارش شده است. با رسیدن به هلال قطر- گاوبندی و همچنین میادین فردوسی و خارک سازند گورپی ناپدید می شود.
این سازند در میدان هنگام به بیشترین ضخامت خود یعنی ۶۳۵ متر می رسد. در میدان سلمان ضخامت گورپی ۱۸۶ متر است. باحرکت به طرف غرب خلیج فارس، علاوه بر ناپدید شدن رخساره های آواری، ضخامت سازند گورپی به تدریج کمتر می شود و در میدان سیری به ۲۳۶ متر رسیده و به طرف غرب و در قسمت شرقی میدان پارس جنوبی، ضخامت گورپی به ۲۱ متر می رسد. سازند گورپی به سمت نواحی جنوبی خلیج فارس به چینه های کربناته با تغییرات جزیی رخساره ای، تغییر رخساره می دهد. در سواحل ایران و مناطق فلات قاره، آهک مارنی سازند گورپی نهشته شده است. معادل گورپی در سواحل عربی و منطقه کویت سازندهای گودیر و آرومای پایینی می باشد که شامل آهک و لایه های نازک شیل درون لایه ای هستند. در طرف عربی خلیج فارس، کربنات بحره- طیارات تا حدودی دولومیتی شده اند. سطح تماس بین سازند گورپی و سازند زیرین آن یعنی ایلام (گودیر) ناپیوستگی نشان می دهد.با این وجود این ناپیوستگی به عربستان صعودی سرایت نمی کند.
سازند سروک
در دوره ی کرتاسه ی میانی یک فرایند رسوب گذاری شاخص پیشرونده با رسوبات آواری و دلتایی و نشأت گرفتهاز نهشته های کربناتی رخ دادهکه باعث تشکیل سازند سروک در سطح خلیج فارس وبر حوزه ی اقیانوس نئوتتیس شده است.
نام سازند سروک از تنگ سروک در کوه بنگستان واقع در ناحیه خوزستان گرفته شده است. در این منطقه، سازند شامل سه واحد آهکی اصلی است که مجموعاً ۸۳۲ متر ضخامت دارد.سازند سروک بخشی از گروه بنگستان است و از لحاظ چینه شناسی معادل سازندهای مودود، احمدی، رومیلا و میشریف در ناحیه خلیج فارس است. بنابراین، این سازند به چهار گروه رسوبی مودود، آهک شیلی بیتومنی خطایا، در بخشهای مرکز و غربی خلیج فارس، احمدی با رخساره های شیلی در شمال خلیج فارس و آهک ریفی میشریف تقسیم می شود.کربنات های سازند سروک در جنوب ایران مشاهده می شود و در بسیاری از چاه های اکتشافی و تولیدی خلیج فارس مورد حفاری قرار گرفته اند.سروک (آلبین بالایی تا تورنین بالایی) شامل آهک مقاوم و صخره ای مربوط به حوزه ی کم عمق دریایی می باشد که لایه های نازک مارن و آهک گچی توده ای با دانه بندی پایین به بالا در لابلای آن دیده می شود و نیز حاوی بازه ی ۳۰ تا ۶۰ متری از جنس شیل است. بیرون زدگی سازند سروک با رخساره های مشابه در همه ی چاه های حفر شده در خلیج فارس دیده می شود. ضخامت سازند سروک از ۴۱ متر تا حداکثر ۲۲۳ متر در میدان بهرگان سر، در شمال غربی خلیج فارس تغییر می کند. این سازند در پایین، بصورت تدریجی به سازند کژدمی تبدیل می شود و بخش بالایی آن به طور کاملاً شاخص شیل ها و مارن های سازند گورپی هستند. سازند احمدی یکی از امتدادهای سروک در شمال غربی خلیج فارس است و از لحاظ سنگ شناسی شامل ۳۰ تا ۶۰ متر از شیل های به شدت فرسایش یافته با لایه های آهک نازک درونی می باشد. اغلب سطوح خلیج فارس متأثر از فعالیت های دلتایی بوده اند و تا زمان رسوب گذاری شیل های احمدی ادامه پیدا کرده اند تا به کربنات های دریایی کم عمق مبدل شده اند.
سازند احمدی شامل آهک های فسیلی نیز بوده و آهک و شیل های آن در طول دوره ی سیمونین میانی تا بالایی در شرایط باز دریایی بر روی فلات قاره و در عمق ۱۰۰ تا ۲۰۰ متر تشکیل شده است.
تهیه مدل سرعت
مراحل تهیه مدل سرعت
تهیه پایگاه داده:
در ابتدا لازم است که اطلاعات مختلفی از جمله اطلاعات چاه و ژئوفیزیک و سایر منابع موجود تهیه شود که در زیر به روش تهیه و آماده سازی آن ها اشاره می شود. اطلاعات بدست آمده از چاه شامل علامت ها^[۳]، نگار صوتی^[۴]و مختصات چاه‌ها است.
علامت ها:
در علم ژئوفیزیک عنوان عام علامت ها به هر یک از لایه‌هایی که از لحاظ سن، جنس و خصوصیات پتروفیزیک از لایه‌های مجاور آن متمایز می‌شود اطلاق می‌گردد. علامت ها از سه منبع قابل تشخیص است.اطلاعات زمین شناسی سر چاهی که با بررسی خرده‌های حفاری بدست می‌آیدو از اطلاعات اصلی محسوب می‌شود.اگر از چاهی نگار گرفته شود ارزش داده های آن از همگی روش‌ها بیشتر است.اطلاعات حاصل از تفسیر دقیق، پیش از حفاری و همچنین اطلاعات چاه‌های مجاور نیز نقش کمکی دارند.نقش علامت ها در روند بررسی اطلاعات سرعتی، ایجاد آمادگی برای مفسر جهت مواجه با تغییرات ناگهانی در سرعت است و این به معنی جدا کردن لایه‌های سرعتی از یکدیگر خواهد بود. اهمیت دیگر آن، شناسایی زون‌های هدف و استخراج جزئیات بیشتر در مورد آن خواهد بود. در بررسی اطلاعات سرعتی، برای استفاده از علامت ها، باید یکسان‌سازی نام انجام شود. چرا که نرم‌افزارها به طور معمول قادر به تشخیص نام‌های متفاوت نیستند. به همین منظور،فرایند یکسان‌سازی اسامی علامت ها، طبق الگوی زیر انجام می گیرد:
سر واژه‌هایی که به قسمت بالایی مارکر اشاره داشتند به صورت UP‌[marker] نوشته می شود.
سر واژه‌هایی که به قسمت میانی مارکر اشاره داشتند به صورت Md‌[marker] نوشته می شود.
سر واژه‌هایی که به قسمت پائینی مارکر اشاره داشتند به صورتLw‌[marker] نوشته می شود.
آن‌دسته از سرواژه‌ها که به topاشاره دارد به UPو آن‌دسته که به baseاشاره دارد با Bs‍[marker] نامگذاری شده اند.
ستون چینه شناسی خلیج فارس و اسامی سازندهای به کار گرفته شده. Petroluem Geology Of Iran
آن‌دسته از علامت ها که اسامی عربی داشته اند، با اختصاص معادل زمانی ایرانی آنها و با حفظ جزئیات و با ذکر نام عربی بعد از نام معادل ایرانی آن به کار برده شده اند؛ مانند Surmeh-Arab.
این عملیات از آن جهت ارزشمند است که برای تهیه مدل سرعتی، همگی علامت ها با حفظ جزئیات دخالت داده می‌شوند تا از اطلاعات موجود برای اصلاح اطلاعات سرعتی، حداکثر استفاده به عمل آید. همچنین الگویی قابل قبول برای انتخاب اسامی صحیح و واضح و کامل ارائه شده است.
اطلاعات سرعتی چاه:
اطلاعات سرعتی چاه را می‌توان از چکشات و پروفایل لرزه ای قائم و اطلاعات بدست آمده ازنگارصوتی، بدست آورد.
در راستای استفاده کاربردی از داده های بدست آمده از چاه باید دانست، اگر چه داده‌های پروفایل لرزه ای قائم از کیفیت بالاتری نسبت به چکشات برخوردارند، ولی به علت فقدان این اطلاعات بسیار مفید در همه چاه‌ها،به استفاده از چکشات در سایر چاه ها به ناچار و برحسب ضرورت بسنده می کنیم.
همچنین با مقایسه کیفی و کمی نگار صوتی با چکشات و پروفایل لرزه ای قائم، در می یابیم که داده‌های صوتی اگرچه دارای دقت بالاتری هستند، ولی از آنجایی که اطلاعات صوتی در تعداد محدودی از چاه‌ها وجود دارد و همچنین به دلیل متفاوت بودن ماهیت سرعت صوتی با سرعت چکشات، این اطلاعات از ادامه روند پردازش کنار گذاشته شده اند (پیشنهاد می‌شود در مطالعات آتی از اطلاعات صوتی برای بهبود مدل سرعتی بدست آمده استفاده شود). بنابراین، عمده اطلاعات مورد استفاده در این پروژه، اطلاعات چکشات و پروفایل لرزه ای قائم می‌باشد که برای قابل استفاده بودن،مراحل زیر بر روی آنها انجام شده است:
در ابتدا از سیستم مرکزی تعبیر و تفسیر پایگاه داده نرم افزار Charisma، خروجی‌های لازم به صورت عکس و فایل‌های متنی تهیه شده است. با توجه به تعداد بالای چاه‌ها، حدود دو هزار داده چکشات و پروفایل لرزه ای قائم شامل عمق اندازه‌گیری شده(MD) و عمق عمودی واقعی(TVD) و زمان رفت و برگشت موج (TWT) استخراج شده است. در بررسی‌های اولیه مشخص‌ شد که برای هر چاه چند دسته TVD_TWT گزارش شده که نمی‌توان همه را اطلاعات برداشت شده واقعی در نظر گرفت و به طور یقین در سالهای گذشته برای اهداف خاصی، تعدادی از آنها با روش درون‌یابی به دست آمده و ذخیره شده‌اند. همچنین با بررسی و مقایسه بیشتر و رسم نمودارهای مختلف برای اطلاعات مذکور، خطاهای انسانی انجام گرفته از جمله جابه‌جایی اشتباه واحد متر و فوت و بروز خطا در بارگذاری اطلاعات بر روی پایگاه داده، بعضی مغایرت ها، تشخیص داده شد و با هماهنگی کامل، اصلاح گردید. درنهایت، بر اساس معیارهای توضیح داده‌ شده و رعایت دقت بیشتر و حفظ جزئیات حداکثری برای هر چاه تنها یک دسته TVD_TWT انتخاب شد. پس از این مرحله، تمامی اطلاعات چکشات انتخاب شده بر اساس موقعیت چاه، از سمت غرب خلیج فارس به طرف تنگه‌ هرمز مرتب شده تا اطلاعات چاه‌های مجاور بر روی نقشه، در کنار هم قرار گیرند و جهت کنترل صحت آنان به تسلط بیشتری دست پیدا نماییم. سپس برای همه آنها، نمودار TVD_TWTتهیه گردید تا بر اساس آن داده های ناصحیح مشخص و حذف شوند. سپس با بهره گرفتن از رابطه زیر سرعت میانگین محاسبه گردید و نمودار آن نیز ترسیم شد که در شکل(۵-۲) نمایش داده شده است.
شکل (۵-۲) نمودار سرعت متوسط-عمق برای اطلاعات سرعتی کلیه چاه های ناحیه خلیج فارس
در این نمودار هریک از چاه ها با یک رنگ مشخص شده اند. این نمودار پراکندگی و گستردگی داده های موجود را نشان می دهد و با مشاهده آن می توان به لزوم اعمال اصلاحات فراوان پی برد.
با کنار هم قرار دادن همه نمودارها، بخشی از چاه‌ها که همخوانی لازم با چاه‌های مجاور را نداشتند مشخص گردیدند. با مراجعه ی دوباره به اطلاعات سیستم تعبیر و تفسیر، ضمن بازنگری مجدد اطلاعات،در صورت مشاهده ی اطلاعات غیر مرتیط و نامناسب،داده مورد نظر حذف گردید. گرچه اطلاعات اندکی حذف شدند، ولی این عمل در بالا بردن دقت کلی بسیار مؤثر بود و حتی می‌توان ادعا کردکه لطمه خاصی به اطلاعات محلی نیز وارد نشد. مشخص شدن چکشاتهای مخدوش و اشتباه یکی از نتایج بسیار ارزشمند این مرحله از کار به شمار می‌رود که می‌توان با بازنگری فنی‌تر و دقیق‌تر در آینده و بارگذاری آن، پایگاه داده ی کنونی را از لحاظ کیفیت و دقت ارتقاء چشم‌گیری بخشید.
مختصات چاه
برای رسیدن به الگوی هندسی مناسب محل قرار گفتن چاه‌ها در کل ناحیه و نحوه ارتباط اطلاعات آنها با یکدیگر لازم است مختصات دقیق چاه‌ها مشخص باشد (شکل (۵-۴)). میزان ارتباط اطلاعات چاه‌ها با یکدیگر به فاصله آنها از هم بستگی دارد. از دلایلی که موجب عدم تطابق چاه‌های ناحیه با یکدیگر می‌شود، متفاوت بودن سیستمهای برداشتUTM، Lambert است. بدلیلوسیع بودن بازه زمانی حفاری چاه‌ها، مختصات قدیم و جدید بودن چاه‌های حفاری شده، از مشکلات کنترل کیفیتخواهد بود. چرا که چاه‌های جدیدتر دارای اطلاعات کامل‌تر و به نسبت دقیق تری هستند. مشکل دیگر کیفیت سنجی، مخدوش بودن و نامفهوم بودن برخی گزارش‌های سرچاهی می‌باشد.
به منظور حل این مشکل، تمامی چاه‌های منطقه با صرف نظر از زون‌بندی و سیستم برداشت، بر روی نقشه خلیج فارس و میدان‌های آن قرار داده شدند و از آنجا که نام چاه و نام میدان باید با یکدیگر مطابق باشد، چاه‌هایی که در محل نامناسب واقع شده بودند مشخص گردید. محل میدانها با توجه به دقت بیشتر اطلاعات حاصل از تفسیر، مبنایِ درستیِ اطلاعات قرار گرفته و سایر داده‌ها شامل مختصات چاه، KB و TD نسبت به این معیار صحت‌سنجی و در صورت لزوم اصلاح شدند. همچنین، چاه‌های جهت‌دار به علت پیچیدگی پردازش و تطابق اطلاعات سرعتی آنها با چاه‌های عمومی وعدم اطمینان از گزارش نسبت داده شده به آن ها، از روند پردازش اطلاعات حذف شدند.
شکل (۵-۴) موقعیت چاه های ناحیه خلیج فارس که از اطلاعات سرعتی آنها استفاده شده است.
اطلاعات ژئوفیزیکی

طرح (۲-۱۹)
زلفی گل و همکارانش با بهره گرفتن از نیتریک اسید تثبیت شده روی سیلیکاژل و پلی وینیل پیرولیدون(PVP) و در حضور مقادیر کاتالیزوری NaBr یا KBr توانستند اکسایش گزینشی سولفید ها به سولفوکسیدها را به خوبی انجام دهند (طرح ۲-۲۰)، ]۳۰ .[

طرح (۲-۲۰)
در سال ۲۰۰۹، میرخانی و همکارانش از کاتالیزگر Mn(Br₈TTP)Cl تثبیت شده بروی سیلیکا، برای اکسایش سولفید به سولفوکسید و سولفون استفاده کردند. این کاتالیزگر قابل بازیافت بوده و تا چهار مرتبه بدون کاهش فعالیت کاتالیزوری از آن استفاده شده است. (طرح ۲-۲۱)، ]۳۱ .[

طرح (۲-۲۱)
در سال ۲۰۰۹ ، اکسایش سولفیدها با بهره گرفتن از کمپلکس { دی اکسو مولیبدنیم(۴) + ۲-](۲-هیدروکسی پروپیل ایمین) متیل[ فنول، و عامل اکسید کننده اوره- هیدروژن پراکسید انجام شد. که با تغییر مقادیر اکی والان UHP توانستند هر دو محصول سولفوکسید و سولفون را با راندمان بالا بدست بیاورند. (طرح ۲-۲۲)، ]۳۲ .[

طرح (۲-۲۲)
یک روش دیگر برای تولید سولفوکسیدها از سولفیدها، استفاده از کاتالیزگر (II) وترشیو بوتیل هیدرو پراکسیدTBHP)) در حلال دی کلرو متان و دمای اتاق در سال ۲۰۰۹ گزارش شده است. (طرح ۲-۲۳)، ]۳۳ .[

طرح(۲-۲۳)
مکانیسم این واکنش به صورت زیر می باشد:

طرح(۲-۲۴)
باقرزاده و همکاران کاتالیزگرM را برای اکسایش سولفیدها سنتز کردند. اکسایش سولفیدها در حضور کاتالیزگر و عامل اکسنده (UHP) و در مخلوطی از حلال های دی کلرومتان و متانول و دمای اتاق منجر به تولید سولفوکسید بطور عمده و سولفون بصورت جزئی می شود. (طرح ۲-۲۵)، ]۳۴ .[

طرح(۲-۲۵)
در سال ۲۰۱۰ ، چاکرابورتی و داس^[۱۶] ازCuBr₂ بعنوان کاتالیزگر وt-BOOH بعنوان اکسنده در حلال استونیتریل و در شرایط رفلاکس اکسایش سولفیدها به سولفوکسیدها را انجام دادند. (طرح ۲-۲۶)، ]۳۵ .[

طرح (۲-۲۶)
اگزالیک اسید دو آبه قادر است سولفیدها را با راندمان بالا به سولفوکسیدهای مورد نظر تبدیل کند. (طرح ۲-۲۷)، ]۳۶ .[

طرح (۲-۲۷)
در سال ۲۰۱۲ ، با بهره گرفتن از یک سیستم جدید شامل ZnBr₂ ولیگاند L₂ ، همچنین در حضور هیدروژن پراکسید اکسایش سولفیدها به سولفوکسیدها را انجام دادند (طرح ۲-۲۸)، ]۳۷ .[

طرح (۲-۲۸)
در سال ۲۰۱۴، یک سیستم کاتالیستی جدید برای اکسایش سولفیدها به سولفوکسیدها طراحی شد. این سیستم شامل: پیریدینیم برمید پربرمید (PyHBr₃) و ترشیو بوتیل نیتریتTBN)) بود که از هوا بعنوان اکسید کننده در این واکنش استفاده کردند. (طرح ۲-۲۹)، ]۳۸ .[

طرح (۲-۲۹)
جیون^[۱۷] و همکارانش در سال ۲۰۱۴، نشان دادند که با بهره گرفتن از سیانو کلرید و اوره-هیدروژن پراکسید، می توان سولفیدها را به سولفوکسیدهای مربوطه با راندمان % ۹۸-۵۷ اکسید کرد(طرح ۲-۳۰)، ] ۳۹ .[

طرح (۲-۳۰)
۲-۴-دیگر کارهای انجام گرفته برای اکسایش سولفیدها
جدول ۲-۱-دیگر کارهای انجام گرفته برای واکنش اکسایش سولفیدها